تبليغاتX
\ شمس لنگرودی

منتشر می شود:

 

1 هیچ کس از فردایش با من نگفت ( گزیده اشعار با انتخاب آزاده کاظمی )

2 از دیگران شنیدن و از خود گفتن ( مجموعه ی مقالات )

3 شکست خوردگان را چه کسی دوست دارد ( رمان )



ملاح خیابان ها

مؤسسه ی انتشاراتی آهنگ دیگر 1386 چاپ دوم 1387

 

 

اگر اندکي پايين تر بود آسمان
مثل ديگر شاعران
آرزو نمي کردم که چيزي برآن بنويسم
مي بريدم و
پيش بند پرنده هايش مي کردم.

اگر اين رودها ادامه نمي يافتند
به خيالشان ته دنيا را ببينند
بر ساحل نمي شنستم
( مثل پرنده ها، قايق ها)
و به شور ابد
نمي انديشيدم،
تقطيرش مي کردم
در قلمم مي ريختم.

اگر اين قدر ماه
جدي نبود
که طي هزاران سال
حتا يک قدم به سمت خانۀ من بردارد
بر مي داشتم و
صافش مي کردم روي ميز
مي نوشتم: چه ارزش دارد زندگي
که اين همه چيز داشته باشي و بگذاري بميري.

حيف
هيچ کدام شان مال ما نيست
و چه قدر دوستت دارم زندگي!
که همين فرصت کوتاه را، به علاوۀ او
به من هديه کردي.

 

 

 

توفانی پنهان شده در نسیم

 گزیده ی اشعار به انتخاب بهاء الدین مرشدی نشر چشمه - 1385

 

 

شعر ، همچون مليله ي آبي

پيراهن دنيا را بايد حاشيه دوزي كند .

 

شعر ، همچون سبدي دريايي

مرواريد حيات را بايد به كلبه ي ماهيگيران برساند .

 

شعر ، سپيدار بلند بايد باشد

كه كودكان دبستاني

كيف و كتاب شان را در سايه ي لرزان اش پنهان مي كنند .

 

توفاني پنهان شده در نسيم

جادوي كلمات در بندماندگان است شعر

 

نسيم آب شده در گلوي زني گرسنه است

هنگامي كه آه مي كشد :

                           « خانه خرابم كردي مرد . »

 

دريايي رخشان است

پاياب صخره ها و روغن و الوار .

 

كوهي پنهان است

كه چون

از هجوم دزدان و ددان مي گريزي

در برابرت آغوش مي گشايد

و تو

در گرماي حيات بخش اش

زيباترين سينه ريز دختركان گرسنه را مي بافي .

 

شعر شكلي است

كه نه پيدا مي شود

و نه پنهان مي ماند .

  

 

 

بازتاب زندگی ناتمام

مجموعه ی گفت و گوها به کوشش مژگان معقولی مؤسسه ی انتشاراتی آهنگ دیگر 1385

 

 

بازتاب زندگی ناتمام گزینه ای از مصاحبه های شمس لنگرودی از سال 1370 تا پایان سال 1383 است. 

این کتاب در واقع ادامه ی آثار پژوهشی او و توضیحات تکمیلی بر این آثار است. بازتاب زندگی ناتمام تاملی بر مهم ترین مسائل شعر امروز ایران و سیر تحول شعر فارسی از دهه ی شصت تا سال های اخیر است.

رمان:

 

 

 

رژه بر خاک پوک

چاپ اول نشر مرکز 1370

چاپ دو نشر قصه 1382

 

 

خیلی از آن سال ها گذشته و بسیاری از آن ماجراها هم از یادم رفته است. من چه می دانستم روزی مجبور می شوم خاطرات آن همه سال را بنویسم: سال هایی عجیب، جادویی، پیچیده در مه و سم اجنه و دریا.

    می دانم خاطرات فقط وقتی ارزش گفتن دارند که مشکلی از مشکلات را حل کنند، و وقتی که به صورت مشتی ماجراهای عجیب و غریب و افسانه وار در می آیند که خود من هم الان به زحمت باورشان می کنم نوشتن شان هیچ گونه ارزشی ندارد، اما نمی دانم چه چیزی یا چه کسی مرا به یاد آن خاطره ها می اندازد، و آن روزگار مثل جریان آبی در روحم بخار می شود؛ چشم و دهانم را باز می کند، و با دست هایی که نمی دانم تا امروز کجا بوده اند وادار می شوم که این چیزها را بنویسم.

    من در پال به دنیا آمدم.

داستان کودکان:

 

شبی که مریم گم شد

تصویرگر: سارا ایروانی انتشارات پیک دبیران 1378

تحقیق:

 

از جان گذشته به مقصود می رسد ( آثار و احوال نیما یوشیج )

نشر قصه از مجموعه ی چهره های قرن بیستمی ایران چاپ اول 1380 چاپ دوم 1384

 

 

 

تحقیق:

 

 

 

مکتب بازگشت

تحقیق در تاریخ و شعر دوره های افشاریه، زندیه و قاجار 1372

تحقیق:

 

 

 

تاریخ تحلیلی شعر نو ( 1284 1359 ) چهار مجلد

نشر مرکز چاپ اول 1370 چاپ چهارم 1384

 

 

تاریخ تحلیلی شعر نو، تاریخ جامعه شناختی یک دوره از شعر نوین ایران ( 1284 1357 ) است که با استناد به قریب به تمام کتاب ها و نشریات حاوی شعر نو هفتاد و اندی سال مورد بررسی، نوشته شده است. تقسیم بندی کتاب در چهار جلد، تقسیمی است تاریخی، و مبتنی بر سه مقطع از تاریخ که در شعر نو ایران تحولی رخ داده است. تدوین کتاب بر اساس سال است، و در بررسی وضع شعر نو هر سال، نخست فهرستی از کتاب های منتشره و نشریات شعر نو آن سال داده شده است. و سپس مهم ترین کتاب ها، همراه با نقدهای مطرح، ذیل « نقد و نظر » آن کتاب آورده شده است. بدین ترتیب، این کتاب اگر چه تاریخ تحلیلی شعر نو در ایران است ولی سه مجموعه ی دیگر، یعنی کتابشناسی شعر نو، نشریات هفتاد سال شعر نو، و فهرست هفتاد سال نقد بر شعر نو فارسی را نیز شامل می شود که جای نسبتا خالی آن ها نیز احساس می شد.

    تاریخ تحلیلی شعر نو، نخستین تاریخ شعر نو در زبان فارسی است.

شعر:

 

 

باغبان جهنم

مؤسسه ی انتشاراتی آهنگ دیگر 1383 چاپ دوم

 

 

 

باران

ببار

ببار و خيابان ها را غرق كن

بر سر اين چهار راه

در انتظار نوحيم .

 

باران ببار و تنگ حوصلگي مكن

آب ، اگر از سر نگذشته باشد

كشتي نوح

نخواهد رسيد .

 

نوح خواهد آمد

و كبوترش را

بر ميدان ها و اداره هاي دفن شده در توفان

                                      رها خواهد كرد

تا بر نك بانك ها بنشيند

و از رستگاري

خبر آورد .

 

قدري شتاب كن باران

ببين دلال هاي چوب

چه گونه بر هر سويي مي دوند و عرق مي ريزند

باران

ببار و خيابان ها را غرق كن

و فقط لامپ ها را نپوشان

كه چهره ي نوح را ببينيم

ما از جماعت كشتي

فقط ابليس را مي شناسيم .

تحقیق:

 

 

گردباد شور جنون ( سبک هندی و کلیم کاشانی )

چاپ اول نشر آدینه 1366

چاپ دوم نشر چشمه 1367

 

شعر:

 

 

پنجاه و سه ترانه ی عاشقانه

مؤسسه ی انتشاراتی آهنگ دیگر 1383 چاپ سوم

 

 

 

از من مپرس چرا دوستت دارم من

تو هم چون شعري

كه هر چه دروغ مي گويي ، زيباتر مي شوي .

 

از من مپرس از چه تو را مي پرستم

بتي از سنگي

سرد چون بلور

بطالت روزي تابستاني بر دريا .

 

از من مپرس از تو چرا ناگزيرم

                        اي خون !

                            دقايق آخر !

                       مريم بي شوي !

عيساي نازاده صليب شده را

                                 در آغوشت بگير .

شعر:

 

 

 

نت هایی برای بلبل چوبی

نشر سالی چاپ اول 1379 چاپ دوم 1383

 

 

 

اين پرنده ي بي قرار

با نُت زنگ زده در گلو

دنباله ي آوازش را چه گونه بخواند !

 

آيا زمان آن رسيده كه ديگر

با عصايي

از شاخه هاي سرخ گلي زير پر

از شاخه اي به شاخه ي ديگر پر گيرم ؟

 

تا كي بايد منتظر بمانم .

 

چهل و هفت سال !

چهل و هفت خار !

كه به هر خاري

دسته گلي بسته است .

از اين پيش تر چرا

معناي چهل را نمي فهميدم

مي خواستم در آسمانِ بهار بنگرم

و مسيح را ببينم

مي خواستم ببينم

به صليب ماندگان ، چه گونه

بر استر جاودانگي مي نشينند ،

اما نگاه كن كه چه باراني باريده است .

 

مي خواستم ترانه ي داوود را بشنوم

و ببينم

آوازهاي جاودانه را با چه نت هايي مي نويسند ،

آخر من

چهل و هفت ساله ام

و مداد من

بوي خون تاج مسيح مي دهد

و نمي دانم ديگر

                  آفتاب و پرندگان

                  چه هنگامي زيبايند .

 

چهل و هفت سال !

و اين براي پرنده اي كه آوازش را

                             پيشاپيش

                             قسط لانه ي خود كرده

                            هيچ عمر كمي نيست .

 

به كجا خواهي رفت

و روزگارت را چرا

به چراغ هاي قرمز مي بخشي

بي آن كه در سراسر عمرت

صداي به هنگامي بشنوي .

 

با اين همه بازگشتي اگر و مرا نديدي

و اگر ديدي كه اجاق ها خاموش است

و سايه هاي خانه تو را نمي شناسند

نگران چيزي مشو

بنشين و ببين

شايد كسي به نام محمد

هرگز بدين جهان نيامده باشد

شايد كسي كه تو مي شناخته اي

مرغي غريب با بال هاي سفيد بود

كه بر ملافه ي ارزاني نقش بسته بود

و به رهگذرانش بخشيدي .

 

آخر ببين چه گونه سراپايم سفيد مي شود

بي آن كه دانه اي گندم

در هيچ آسيابي

آرد كرده باشم .

شعر:

 

 

 

قصیده ی لبخند چاک چاک

نشر مرکز 1369

 

 

 

کتاب قصیده شامل سه دفتر شعر با نام های قصیده ی لبخند چاک چاک، چتر سوراخ و اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید است. فضای حاکم بر این سه مجموعه یادآور دوران جنگ، زندان، تبعید و رعب و وحشت... سال های شصت است.

 

 

از کتاب چتر سوراخ:

 

ـ شوريده در هواي تيره و سرما و باد كجا مي روي ؟

ـ به كندن واش ها و اندُهان دلم مي روم

ـ يخباد تيره گونه هاي ترا زخم مي زند .

ـ از باد تيره پريشان ترم پسرم .

 

ـ پسرت به دنيا مي آيد

و پريشانت از جهان خواهد رفت .

 

ـ آبستن پسري نيستم

باردار گرسنگي ام .

 

خميده در هواي تيره و سرما و باد

هرزه علف ها را مي كند ،

مي ريزد

در دلش .

 

 

 

از کتاب اشعاری برای تو که هرگز نخواهی شنید:

 

تو ديگر نيستي .

انار شكسته يي كه خاطره هاي خونين اش تنها ، بر دست و دهان مي ماند .

 

تو ديگر نيستي ،

مگر به صورت شعري در دهان

و لمس سرانگشت هاي تمام شده ات

در دست هاي مان .

 

شگفت ، لعلگونه ، درخشان ، پرداخت شده ، آبگون ،

انار دهان گشوده

از اين بيش

نمي ماند بردرخت .

شعر:

 

 

جشن ناپیدا

نشر چشمه 1367

 

 

 

 

 

- پسرم ، ببين چه كسي به در مي كوبد

- در باز است پدر

- نگاه كن ، چه كسي به جانب آشپزخانه قدم

                                               بر مي دارد

                                     چه كسي                

                                 چاقوها را تيز مي كند

- در آ‎شپزخانه كسي نيست

                                 پدر

 

- اين لكه هاي برف و علف پس چيست ؛

   جا پنجه هاي گل آلودي كه تكان مي خورند .

 

خم شده در كف اندوهبارش ، احساس مي كند ،

                            گلويش درهم مي فشرد .

- پسرم ، بيا و پنجه ي تاريك را از حنجره ام دور كن !

 

- جز ملحفه ي سفيد و چهره ي برف آلودت

                                            چيزي نمي بينم

                                                               پدر .

شعر:

 

 

خاکستر و بانو

نشر چشمه 1365

 

 

 

از: 3 شعر براي يك دختر گنگ

 

1

در كه مي گشايد

از پاي پله نگاه مي كنم

لبخند زلالش از رؤياست

كهكشان نگاهش از رؤياست

گلبوته ي شكسته ي دامانش

دست و دهانش .

 

آه ، جسميت رؤيا ، خاك بكر ازل !

تو آرزوي زني هستي كه به چهره ي انسان در آمدي .

 

از پاي پله نگاه مي كنم

كاجي نقره گون در بخار ماه و بانگ مرغ شباويزي .

 

چهل كودك در جانش همهمه مي كنند و او به خاموش كردن شان

                                                              مشغول است .

                           ( آرام گيريد

                             كودكان !

                             اين زن

                            در چشمه سار بلوريني زاده شد

                            كه صخره و سيمابش

                            بي اختيار سوسن و گل مي شوند . )

 

بر پلكان بيست سالگي ات ايستاده اي

بي بيست پله در پايين

بي هيچ آسمان در بالا

پله يي

بي نرده و

بي حفاظ ...

شعر:

 

 

 

در مهتابی دنیا

نشر چشمه 1363 چاپ دوم

 

 

 

چمخاله .

آسمان درخشان .

 

- مادر !

        من يك ستاره مي خواهم .

- اين ها مال خداست پسرم

تو بايد ساكت بنشيني .

 

- مادر !

    مي خواهم سوار قايقي بشوم

و همه ي درياها را بگردم .

- دريا را اعتباري نيست پسرم

تا نيم ساعت ديگر خدا مي داند كه چه توفاني خواهد شد .

بعد

    دريا

        ترا چون مرجاني با خود مي برد

تو بايد ساكت بنشيني .

 

- مادر !

     بگذار ، بر ساحل نمناك ، رو در روي فرشتگان بخوابم .

- پسرم !

اين ها كه در لباس هاي معطر دهانه ي دريا را پر كرده اند

ترا با خود مي برند

بعد

من

ديگر پسري ندارم

تو بايد ساكت بنشيني .

- مادر !

        پيراهن روشني مثل پيراهن اين پسر مي خواهم .

- از ململ ماه و كتان ستاره ها پيرهنت را مي دوزم پسرم

تو بايد ساكت بنشيني .

 

آرام

دست در دست

به جانب خانه باز مي گردند ؛

مادر

نسيم شكسته يي ، كه رو در رويِ ستاره ي بخت اش آه مي كشد

پسر

موج ستارگان و پيراهن روشني

كه بر زورق شوخ ساحلِ ناپيدا تاب مي خورد . 

شعر:

 

 

 

شعر:

 

رفتار تشنگی

مؤلف 1355

 

 

 

رهايش ( اگر عشق ات با من نبود )

 

 

به لبخنده ای هزار گونه

دلم را به تسكيني خواهاني .

 

اي تو گذاره ات همه با آفتاب

رهايش دلم را

نيايش هزار ساله ي عيسايي بايد .

 

اگر عشق ات با من نبود

ديري ست حاليا

كه زندگي ام را باخته بودم

و با دردهاي گرانم ساخته .

 

روئينه تن

نبرد ميداني را

كه مقصودش تويي

به هميشه من بوده ام .

 

تو از سلاله ي خوابي ، تو از سلاله ي آفتابي .

تو از سلاله ي شبنمي پنهاني

كه درياها را به نبرد با اشكم فرا مي خواني .

 

و گفتارت همه

دلمشغولي گرانم را

                 زخم بندي پاياست

كه پيروزيم همه

            از در پناه تو بودن .

 

نامت كليد زندگي من !

به اشارتي

     هزارگونه

به تسكيني

دلم را خواهان باش .

Free counter and web stats